Saltar al contenido

Biografía e historias reales

FRAY BERNARDINO DE SAHAGÚN (Biografía e historias reales)

Fray Bernardino de Sahún (1499-1590) fue un evangelizador además de historiador, antropólogo y experto en lenguas indígenas de América. Fundó la etnolingüística llevado de su celo evangélico y de su ideal de construir una Nueva Jerusalén en tierras mexic

HELIOS GÓMEZ (Biografía e historias reales)

La tragedia de la izquierda no son sus derrotas históricas sino sus escandalosos olvidos. Que de aquella pléyade de artistas e intelectuales, que alumbraron a la Segunda República española, todavía quede gente como Helios Gómez sin recuperar y divulgar, solo se explica por la angostura de los cauces por donde discurren nuestras libertades. Y que un artista de su talla se investigue y se publique en Alemania, da medida de la autoestima intelectual que nos rodea. Helios Gómez, el genial artista andaluz y catalán, el hombre que recorrió toda Europa con su obra y todos los juzgados con su compromiso social, sigue siendo un rebelde molesto. Solo así se explica que de aquella pléyade de artistas e intelectuales que alumbraron la Segunda República todavía queden personas como él sin recuperar.

CONSTRUYENDO EL FUTURO (Biografía e historias reales)

Este volumen reúne por primera vez y bajo una ordenación cronológica la totalidad de la correspondencia cruzada por Marx y Engels con los primeros socialistas españoles (Francisco Mora, Anselmo Lorenzo, José Mesa, Pablo Iglesias, Francisco Tomás...). Los textos ilustran muchos de los aspectos de la introducción de las ideas socialistas en España y resultan imprescindibles para comprender el desarrollo en nuestro país de la Asociación Internacional de Trabajadores.

LAXEIRO (Biografía e historias reales)

Se Xosé Otero Abeledo é o corpo, Laxeiro é a alma, ou como el mesmo decía o seu eu, a súa esencia, o motor desa máquina que era o seu corpo. O que deixou de ser pseudónimo para converterse en nome, tomouno da sús avoa A Laxeira, coñecida así por ser do lugar da Laxe, aínda que, no seu mundo fabulador e fantástico, o artista contaba que llo dera o Naranxo, un personaxe mítico habitante do Marquesado de Romeá, que o bautizou con tal nome cunha das laxes tan abundantes nas terras do Deza. Desas mesmas laxes tomou Laxeiro o se estilo máis persoal e irrepetible, a chamada estética do granito, coa que continuaba a tradición pétrea dos canteiros medievais barrocos, plasmada nesta ocasión na arte do debuxo e da pintura. Debuxante e pintor, pois no concebía a pintura sen o debuxo, creou un universo propio formado por uns personaxes carnavalescos, mitolóxicos, fantásticos, ás veces incluso deformados, aínda que non esqueceu as representacións de rotundas maternidades e de retratos, nos que a personalidade do retratado parece saír do lenzo ou do papel, sen esquecer os seus autorretratos e os debuxos que realizaba nun mantel, nun anaco de pepel ou donde puidese. A súa vida transcorreu en Lalín e en Vigo, agás os períodos pasados en Madrid e Pontevedra, os seus anos de inmigrante na Habana coa súa familia e os anos pasados en Arxentina, no seu autoexilio artístico, onde se converteu nun activo membro da comunidade galega alí residente.