SANTA MARIA DE BADALONA. EL PAS DELS ANYS 1936-1966 (SERRA DE ARGILA, PERE)
Tot preparant els nou-cents anys de la consagració de lesglésia romànica de Santa Maria de Badalona la seva parròquia ha promogut aquesta obra, que ressegueix les diverses etapes de la història del temple i que tracta duna manera especial del període 1936-1966, objecte duna exposició celebrada a Badalona el 1997, amb un material fotogràfic dun valor extraordinari.LA PIEDRA POSTRERA . V CENTENARIO DE LA CONCLUSIÓN DE LA CATEDRAL DE SEVILLA : COMUNICACIONES (JIMÉNEZ MARTÍN, ALFONSO)

ARQUITECTURA RELIGIOSA EN MOTRIL EN LA EDAD MODERNA (DOMÍNGUEZ GARCÍA, MANUEL)

MONASTERIOS DE CASTILLA Y LEÓN (ANDRÉS ORDAX, SALVADOR/ZALAMA RODRÍGUEZ, MIGUEL ÁNGEL/ANDRÉS GONZÁLEZ, PATRICIA)

GAUDÍ IN THE CATHEDRAL OF MALLORCA (PLA BOADA, RICARD/PUIG CASTELLANO, JORDI/VIVAS ORTIZ, PERE/LLABRÉS MARTORELL, PERE JOAN)
Antoni Gaudí arrived at the Cathedral of Palma de Mallorca in the winter of 1902 to take on the restoration of a part of the temple. He was helped in this task by the artists Josep Maria Jujol, Joan Rubió and Joaquim Torres-Garcia. Despite the fact his work was highly criticised, due to the elimination of some traditional elements, the result is startling and challenges the passing of time.KATHEDRALE VON SEVILLA . BESUCHSFÜHRER (GUILLÉN TORRALBA, JUAN)

LA CATEDRAL DE SANTANDER . RECUPERACIÓN DE UN MONUMENTO OLVIDADO (CASADO SOTO, JOSÉ LUIS / POLO SÁNCHEZ, JULIO JUAN)

LA CAPILLA DEL ESPÍRITU SANTO DE LA CATEDRAL DE TUDELA (FERNÁNDEZ GRACIA, RICARDO / ROLDÁN MARRODÁN, FRANCISCO JAVIER)

DIE KATHEDRALE VON GRANADA (LÓPEZ, MIGUEL A.)

CATEDRAL DE GRANADA (LÓPEZ, MIGUEL A.)

ARQUITECTURA RELIGIOSA II. ERLIJIOZKO ARKITEKTURA II . HISTORIA DE UN PROCESO ARTÍSTICO Y CULTURAL EN EUSKAL HERRIA. ARTE ETA KULTUR PROZESU BATEN HISTORIA EUSKAL HERRIAN (FERNÁNDEZ-LADREDA AGUADÉ, CLARA / ECHEVERRÍA GOÑI, PEDRO LUIS / FERNÁNDEZ GRACIA, RICARDO)

COM CONÈIXER L’ARQUITECTURA ROMÀNICA RELIGIOSA DE CATALUNYA (JOSEP PAGÈS ROVIRA)
Es tracta dun text il·lustrat amb dibuixos fets pel mateix autor, més tècnic que artístic, però fàcil de seguir i dentendre. El lector interessat hi trobarà àmplia informació per poder conèixer i analitzar amb detall larquitectura de les esglésies romàniques escampades arreu de les nostres contrades.EL CONVENTO DE LA MERCED CALZADA DE SEVILLA . ACTUAL MUSEO DE BELLAS ARTES (FERNÁNDEZ ROJAS, MATILDE)
El citado convento perteneció a la orden mercedaria calzada, que tras la desamortización de 1835, se convirtió en el Museo de Bellas Artes sevillano. El objetivo planteado en este estudio ha sido el de reconstruir la historia y el patrimonio artístico reunido en este convento a lo largo de sus seis siglos de existencia: el edificio, la comunidad que lo habitó y la calidad de las piezas escultóricas y pictóricas que poseyó son objeto de análisis, en la medida en que los documentos y la bibliografía existente lo han permitido.LA COLEGIATA DE OLIVARES (AMORES MARTÍNEZ, FRANCISCO)
Estudio monográfico sobre uno de los principales conjuntos artísticos de la provincia de Sevilla y sin duda, el más antiguo, completo e interesante del Aljarafe. Partiendo de una introducción sobre sus orígenes y su significación histórica, se pone de relieve el valor de su patrimonio artístico: edificio de los siglos XVI y XVII, imágenes y retablos, colección de pinturas, orfebrería y un interesante acervo musical. Es uno de los mejores ejemplos de mecenazgo nobiliario llegado a nuestros días, fundado por Enrique de Guzmán, segundo conde de Olivares.LA IGLESIA MÍNIMA. EL ESPACIO EN LOS TEMPLOS DE LAS CLAUSURAS CONVENTUALES SEVILLANAS (PÉREZ DEL PRADO, MERCEDES)
El interés por estudiar el espacio en los templos de los conventos femeninos de clausura radica en su sencillez. Parafraseando un lugar común del movimiento moderno, lo que llamaremos la Aiglesia mínima@: una geometría muy simple, la caja, que presenta una notable riqueza espacial y una gran diversidad de manifestaciones, dentro de un arco temporal muy amplio. Estamos ante una arquitectura bastante desconocida, poco estudiada, que sin lugar a dudas constituye uno de los capítulos más sugestivos del patrimonio, del arte sevillano.