El medioambiente

CIENCIAS DA NATUREZA, 1 ESO (CALVO ALDEA, DIODORA)

Esta obra formulouse tendo en conta que tanto a observación do contorno natural como a descrición de forma sinxela de todos os fenómenos naturais son básicos na formación dos alumnos. É por isto que neste libro se fai unha coidadosa selección de fotos e ilustracións que ofrecen un apoio importantísimo para establecer un paralelismo entre as explicacións teóricas e os modelos físicos que se poden encontrar usualmente. Por outra banda, didacticamente, foméntase a curiosidade e o debate no alumnado; para isto, por exemplo, ao inicio de cada unidade ofrécese unha dobre páxina na que se introduce ao alumnado nos contidos correspondentes a partir dunha fotografía, un breve texto e unha serie de preguntas encamiñadas a detectar os conceptos previos que, ademais, serven de fío condutor. As actividades están intercaladas no texto para reforzar e consolidar os contidos ou para que se poida empregar a metodoloxía de ensinanza-aprendizaxe, baseada no estudo dos contidos conceptuais a partir destas. Por último, cada unidade finaliza cunha dobre páxina na que através dun debuxo ou dunha fotografía e un breve texto se afonda sobre algún tema que permite coñecer aspectos adicionais sobre a unidade e afondar nos coñecementos adquiridos.

LA DESCOMPOSICIÓN DE LA ECOLOGÍA. (GUERRA SIERRA, ÁNGEL/PASCUAL DEL HIERRO, SANTIAGO)

Con rigor científico y enfoque divulgativo, en este libro se denuncia la inflación existente en el uso del término Ecología, hoy en día tan de moda y tan políticamente correcto. Se plantea, asimismo, cómo la Ecología pueden fecundar otras ciencias y cuál es su entronque con la sociedad globalizada del siglo XXI. Seleccionando varias cuestiones fronterizas, expone varios modos de establecer puentes que favorezcan el diálogo entre ecólogos y conservacionistas; Ecología y ecologismo. El libro hace hincapié en el estancamiento, desenfoques y frivolidades acaecidos en el desarrollo y uso de los conceptos ecológicos, mostrando qué tendencias podrían hacerlos progresar. Contesta a dos preguntas muy actuales: ¿Tendremos que buscar un nuevo nombre para la Ecología? ¿Precisa la Ecología de un nuevo paradigma? Perspectivas novedosas, que abarcan desde los sistemas disipativos autopoyéticos hasta la concepción dinámica de la materia y la consideración del organismo como figura central de la Ecología, se emplean aquí para señalar alguna vías operativas por las que puede discurrir el futuro desarrollo de la Ecología teórica. Las reflexiones del profesor Ramón Margalef han sido un sólido apoyo para enfocar este reencuentro con la “visión naturalista” de la Ecología.