Libros de cuentos ilustrados

BÉBÉ MOUSTACHES (NUÑEZ ALVAREZ, MARIA LUISA)

Une vieille très vieille et un vieux très vieux rêvent d’avoir un bébé, mais ils ne savent pas comment faire. Après diverses tentatives, après avoir même demandé l’aide des rois et des cigognes, la petite vieille a une idée... Avec un humour fin disséminé dans les plus petits détails, cette version libre d’un conte traditionnel mongol joue avec l’éternelle question d’où viennent les enfants et aborde parallèlement le thème de l’âge et de la procréation.

GASPAR Y LA LÁGRIMA DE CRISTAL (RETA ALMÁRCEGUI, ELENA)

Melchor, Gaspar y Baltasar continuaron su trabajo interminable fabricando millones de sueños a medida. Nunca dejaron de vigilar los sueños de Julia, ni los de todos aquellos niños y niñas que en algún momento de la noche se sienten solos.

OVOS COZIDOS (NÚÑEZ ÁLVAREZ, MARÍA LUISA)

A filha do carvoeiro era conhecida pela sua inteligência. O príncipe, atraído pela sua astúcia, desafia-a para um jogo intelectual que acabará por marcar o destino das suas vidas… Baseado numa versão oral do Magreb, a chave do conto está no desafio intelectual, no jogo de perguntas e respostas, e na capacidade de desenvolver com engenho e astúcia as tarefas impossíveis até despertar a sensibilidade e amolecer o coração de um ser injusto e caprichoso.

MAITAGARRI MAGIKOA (SUSAETA, TALDEAK)

Descubre qué necesita el hada Fulgor para realizar su hechizo especial en la feria del País de las Hadas. Escucharás fantásticos sonidos que harán realidad esta encantadora historia.

O HOMEM DA MALA – POR (CARVALHO ADÉLIA / VAZ DE CARVALHO JOAO)

O homem da mala vai com ela a toda a parte. Ninguém sabe como se chama nem de onde vem nem aonde vai, mas sabem-se alguns detalhes sobre ele. Queres descobri-los? Então basta abrires este livro e rires-te um bocado com as divertidas curiosidades que nos contam a Adélia Carvalho e o João Vaz de Carvalho sobre esta misteriosa personagem. As rimas e as risadas estão asseguradas.

BLAI, L’OCELL QUE NO SABIA CANTAR (KITAMURA, SATOSHI)

En Blai és un ocell que no sap cantar. Adora la música, però desafina tant que ja no sap què fer. El fan fora de la Coral Albada i decideix anar a classes. Després d’uns dies però, la senyoreta de cant li diu que , a més de no entonar, no té sentit del ritme. Pobre Blai. Com que per més que s’hi esforça no se’n surt, decideix no cantar mai més a la vida. Però ja se sap que això no es pot dir mai... Recorrent el món, en Blai va a parar al desert i fa el niu damunt d’una roca. Un vespre, presidit per una magnífica posta de sol, en Blai sent la necessitat de cantar. I canta. I el que es pensava que era una roca és, de fet, un ocell gegantí - un Dodo! - a qui li encanta tant la música que, després de segles, s’aixeca per cantar amb en Blai. Satoshi Kitamura ha creat un altre llibre original i divertit que ens parla dels valors de la constància, la vocació, i l’amistat.

NON QUERO SER UN POLBO! (CHESSA, FRANCESCA)

—Ola! Chámome Octavio. Gustaríame traballar no circo do fondo do mar, pero os meus tentáculos son un estorbo: non sei que facer con eles! Estou farto de ser un polbo! Octavio atopará o seu espazo, grazas ao recoñecemento e valoración das características do seu corpo: pode soltar tinta. Deste xeito, consegue unha imaxe positiva de si mesmo e a aceptación por parte de todos os demais amigos do mar.

A ESCALEIRA (MONTERO TORRES, BEATRIZ)

O carteiro subiu, subiu, subiu pola escaleira.. Chamou á porta: Din-don! Din-don! Non había ninguén. Deixou a carta no chan e baixou, baixou, baixou pola escaleira. Este conto procura espertar as capacidades intelectuais os máis pequenos. Por iso, ten unha estrutura sinxela e repetitiva que facilita a memorización e o xogo de interacción cos nenos. O relato é perfectamente comprensible a través das ilustracións. Basta con seguir as peripecias duns personaxes divertidos e con estilo propio.

SAL E AZUCRE (PRIETO DIÉGUEZ, IVÁN)

Nunha casiña de sal, ao pé da montaña, vivían unha velliña, toda toda de sal, e un velliño, todo todo de azucre. Uns días queríanse moito e outros non paraban de discutir.…Conto popular grego cunha suxestiva proposta plástica. Coa metáfora da sal e do azucre de fondo, constrúese esta historia que recrea de modo simbólico sentimentos e ambientes difíciles de captar: as diferenzas de carácter, as dificultades na relación de parella, a dolor da separación, a comprensión, a necesidade de afecto...