Saltar al contenido

Poesía

SI TE DIGO QUE ERES TODO PARA MÍ (SORIANO PINZÓN, MANUEL JESÚS) (Poesía)

Sé que piensas que no puedo hablarte, que sólo soy un libro, pero quiero que sepas que escucharé tus emociones, tus lamentos, tu sonrisas y tus sentimientos, con cada poesía y carta de amor que llevo dentro. Te sentiré muy cerca de mí, con el roce de tus dedos, al acariciar mis páginas, lo eres todo para mí, sin tí estaría olvidado en una esquina de la librería del salón de tu casa, pero te gusta saber de mí y eso me consuela. Yo no te puedo ofrecer mucho, sólo mi companía y mis palabras en forma de amor, tú me ofreces más, me das el aliento de saber que te lleno, que te doy vida y todo por el corazón que tienes. Espero que nos hagamos inseparables y hables de nuestro amor a otras personas, así podré ayudar a mas lectores a que su vida, sea durante unas horas mas tiernas y tenga sensaciones olvidadas dentro de su corazón. Ábreme, tengo un regalo para tí, verás como te hago sentir un cosquilleo en tu alma, en todo tu ser, en cada poro de tu piel. Ven amor mío, déjame quererte una vez más ...

MI PUEBLO Y OTROS TEXTOS VEGUEROS (GARCÍA LORCA, FEDERICO) (Poesía)

Mi pueblo y otros textos vegueros recopila textos de prosa y de poesía que hacen referencia a la tierra natal y referente indiscutible en la obra del poeta: Fuente Vaqueros, ese pueblo «muy callado y oloroso de la vega de Granada». Desde composiciones como «Mi pueblo» o «Mi escuela» hasta la «Alocución al pueblo de Fuente Vaqueros», pasando por poemas como «Mañana», «¡Cigarra!» o «Veleta», este volumen constituye un material indispensable para entender la obra lorquiana y su relación con la Vega de Granada en general, y con Fuente Vaqueros en particular. La Vega de Granada, escenario en el que Federico García Lorca vivió sus primeros años e inició su contacto con las letras, inspiró algunos de sus mejores escritos y los cuales recoge este libro. Probablemente la prosa autobiográfica Mi pueblo sea el mejor exponente porque el entonces joven poeta habla allí de sus primeras impresiones, desde las puramente artísticas a las más personales. Esa huella se extiende en su producción poética de la que este volumen ofrece algunos ejemplos que van desde su juventud a su madurez dentro del ciclo Poeta en Nueva York.

PAÍS DE SOMBRAS RÍOS (BOBROWSKI, JOHANNES) (Poesía)

En la poesía de Bobrowski emoción y meditación se unifican en los versos para alcanzar el límite en el que se funden poesía y vida, sentimiento y pensamiento. Los símbolos que este poeta nos evoca son el bosque, el árbol, el río, el cielo, la hierba, el c

RIGOROSAMENTE HUMANO (ALVAREZ TORNEIRO, MANUEL) (Poesía)

A voz poética de Manuel Álvarez Torneiro necesita espazo porque arrastra ecos dunha memoria en permanente estado de alerta. “Rigorosamente humano” ergue, cos cachotes do tempo, un castelo onde o corazón aprende a facerse forte. Este poemario é un refuxio de sílabas e de cores, de filmes e de melodías; desde o efémero, certamente, e contra o efémero, asemade; canda os beatos de Cluny e Bach e Leopardi; e tamén con nosoutros todos, os seus lectores agradecidos por tanta alquimia lírica. Reina nestas páxinas, feramente oceánica e rigorosamente humana, a beleza convocada sempre e máis despois. A beleza como nación do poema… A beleza, ese espazo necesario, ese proxecto ou expectativa de remedio curativo, “ese interior de auga que se pensa na sede”, como reza nun dos fermosos poemas deste libro que a colección Tambo rescata na súa versión definitiva agora, 20 anos despois da súa primeira publicación, tras recibir o Premio Esquío.

A GAITA GALLEGA (PINTOS, XOÁN MANUEL) (Poesía)

A gaita gallega tocada polo gaiteiro, ou sea carta de Cristus para ir deprendendo a ler, escribir e falar ben a lengua gallega, e aínda máis é o primeiro libro en galego -aínda que contén textos en castelán- publicado por un autor da xeración dos Precursores. A gaita gallega foi editada por entregas ao longo do ano 1853 pola imprenta de D. José y D. Primitivo Vilas de Pontevedra e constitúe o libro fundacional do Rexurdimento e mesmo a obra programática deste movemento. Estructurada en sete foliadas de extensión desigual, a parte principal da obra está constituída polo diálogo entre dous personaxes, o tamborileiro Pedro Luces, un mozo de orixe castelá, e o gaiteiro que vive no Burgo pequeno, barrio da cidade de Pontevedra. Por medio deste diálogo, Pintos amosa, entre outros aspectos, unha descrición fiable da situación económica e social de Galicia, en especial de Pontevedra e do contexto sociolingüístico do idioma, a carón dun conxunto de exhortacións dirixidas á propia sociedade co obxectivo de modificala. O tema central da obra e o seu obxectivo primeiro é a defensa de Galicia e, como consecuencia, a reivindicación e a defensa dos seus costumes, dos seus lugares, das súas xentes e, por suposto, da súa lingua. A crítica aos comportamentos que provocan o estancamento do país, a presentación de alternativas viables para mellorar a situación ou a simple presentación de argumentos para apoiar esas reprensións públicas son os mecanismos dos que se vale o autor para a consecución da súa finalidade. Pintos artella esta defensa sobre varios eixos temáticos: a descrición e enxalzamento da lingua galega; a análise da situación económica, sobre todo dos labregos, que se presenta como catastrófica; a vida dos emigrantes, presentada como a propia duns escravos modernos cos que se comercia; o mal funcionamento dos distintos órganos da Administración, exemplificado fundamentalmente na administración da xustiza.

ARAL (BUENO, SONIA) (Poesía)

Cuando afina el oído siente su cuerpo oculto bajo una piel de ojos abiertos los sonidos cribados se mezclan con la oscuridad y en la mezcla crepita una sílaba se pregunta entonces si esta facultad suya para encender engranajes los separa

SOBRE LOS ÁNGELES (RAFAEL ALBERTI) (Poesía)

Como todos sus compañeros de grupo, Alberti se deja seducir por el arte de Góngora. Empieza a escribir una poesía barroca, de compleja elaboración, influida también por las vanguardias. Coincidiendo con la crisis personal de sus veinticinco años, elige el surrealismo y el verso libro como forma de expresión de esas tensiones que lo atormentan en Sobre los ángeles (1929). A través de estos espíritus simboliza la lucha que se da en el interior del hombre entre las fuerzas del bien y del mal.