UN GUSANO Y YO. VERSOS Y PENSAMIENTOS DE UNA VIDA
ENTRE EL RECUERDO Y EL OLVIDO
EL AJUAR DE LOS NIÑOS VENENO
MENTIRAS PARA PRINCIPIANTES
4 ESES
La poesía es un canal entre el alma del hombre y la esencia de las cosas. Cada hombre, poeta, músico, artista... tiene su propio canal, que se transforma en su estilo, ni mejor ni peor, distinto, para percibir y expresar dicha esencia, lo que le transmiten y él, a través de sus sensaciones, sus sentimientos, su sensibilidad y su lenguaje, refleja.
CANTO A LA VIDA
LA CIUDAD EN LLAMAS
PERQUÈ RES NO HA ESTAT MALEÏT
L'autor en una entrevista a El Punt afirma que El llibre parla de la presa de consciència, d¿una actitud més enllà del plany i el lament de la maledicció bíblica. És un afront respecte d'aquella condemna, una actitud davant l'establiment de les coses. Tracta de la responsabilitat del fet de viure que vol dir implicar-se amb l'entorn a molts nivells.
ONADES D’AMOR I UNS ATRES POEMES
CADERNO DUN REGRESO Á TERRA NATAL
Aimé Fernand David Césaire (1913-2008) Poeta, dramaturgo, ensaísta, intelectual e home político francés, nace na Martinica, no municipio de Basse Pointe, bordeado pola lambida histérica do océano atlántico, no seo dunha familia numerosa moi humilde. Emigra a París nos anos trinta grazas a unha bolsa de estudios para proseguir a súa formación académica. A mediados desta década, xunto con Léopold Sédar Senghor e Léon Gontran Damas, impulsará o movemento poético da Negritude. O Caderno, sendo a súa obra máis representativa, expresa por primeira vez de xeito poético este concepto que pretende proclamar o dereito do negro a unha existencia autónoma. Escrito en primeira persoa, á semellanza da escrita automática surrealista, libra as visións que de xeito cinematográfico lle van aparecendo nese regreso real ou imaxinario á súa terra natal durante unha mañá dende ao esmorecer a alba ata o final do día. A desolación impregna a primeira parte do poema, un sentimento que se torna en rebeldía, para se erixir en voceiro do seu pobo alienado pola colonización, tenta inculcarlle unha esperanza, reconstruír a súa identidade, revalorizar a condición de ser negro, e situalo nun humanismo rexenerador na cultural universal. Sen dúbida, no momento no que foi escrito,unha obra revolucionaria que presentaba unha visión anticolonialista do mundo e que dá o primeiro aviso do inicio da descolonización e da emancipación dos pobos que se vivirá nos anos 50 do século pasado.
RITUALES DE IDENTIDAD
DESDE EL SILENCIO Con timidez, a veces solo entre las brumas, aparece la incógnita: una palabra suelta, una voz o un rumor me lleva al silencioso campo, ilumina la noche y me despierta.
