ofrecéndolle o poeta o seu propio sangue e rendéndolle solidaria homenaxe, a poesía e a cultura árabe érguense como un xeito de entender o mundo, a través do alento admirado e invisible de figuras como Omar Khayyam ou Ibn Zaydun
Xa o dixo María Flor, o meu nome é un ciclo de pan e non te amo: multiplícanse os peixes e o idiomas, constrúense os lugares sobre os nomes: os bárbaros do norte invaden. o poema e os seus ollos traidores funcionan como múltiplos da subxectividade de María
Violencia, pérdida y extinción, desde los paisajes postcoloniales de Australia, hasta los bosques nubosos de Nicaragua, Los peligros, ganador entre otros del 2016 Prime Minister's Literary Award for Poetry, refleja un mundo depredador, plagado de amenazas reales e imaginarias a las que el lector se enfrenta a través de un lirismo rápido, oscuro y lingüísticamente exquisito. Cargados de la imaginación mercurial de Sarah Holland-Batt, los poemas viajan por toda la geografía explorando las relaciones familiares, adentrándose en paisajes urbanos y estudiando los instintos animales para tratar de analizar la naturaleza del amor, un sentimiento al que siempre parece acompañarle la soledad.
Sopra sempre ao meu favor / vento / que non sei voar / que non sei navegar / que non sei nin nadar / nas augas frías do inverno Pero ti sopra / sopra forte / vento / para erguerme do chan / para secarme a auga / faime caso / vento
"La quinta essència de la pols m'ha suggerit alguna d'aquelles imatges amb les quals intenten d'explicar-nos la física de les partícules: elements oscil·lants, carregats de forces que es contraposen, que s'equilibren, que es construeixen i es desfan, eteris, en una mena de ball infinit, misteriós, potser fins i tot indiferent a res que no sigui l'obediència a aquestes lleis magnífiques i, al capdavall, inútils. L'autora, reblada de consells populars, resumeix en una sentència les elucubracions de les grans figures literàries sota l'advocació de les quals posa el recull, tot aprofitant per fernos una picada d'ullet i mostrar, al costat del seu encuriosiment, el seu racionalisme escèptic i un punt sorneguer" (del pròleg de Francesc Parcerisas).
María Victoria Moreno (1941-2005) foi unha escritora de amplísima cultura literaria. A súa relación coa poesía era moi fonda. Xa en 1973 elaborou a antoloxía Os novísimos da poesía galega. Sentíase fascinada pola poesía e era quen de transmitir esa paixón recitando poemas de corrido. E aínda que escribiu poesía no ámbito da literatura infantil é moito menos coñecido que a súa vocación lírica a levase a legarnos este libro, escrito nos últimos anos: Elexías de luz, que agora publicamos postumamente, revisado por Xavier Senín. A última parte («Dous folios que foron brancos») é o poemario en que María Victoria estaba a traballar antes da súa morte e por iso se quixo conservalo tal e como ela o deixou. Elexías de luz é unha faceta máis da rica personalidade desta galega que permanecerá para sempre no noso recordo, unha muller que se namorou da lingua e a cultura galegas, coas que mantivo unha fermosa historia de amor, como ela mesma o definiu.
na butaca aborda de maneira poética e optimista o tema do esquecemento como doenza tipo demencia ou alzhéimer que adoita instalarse nas mentes de persoas de certa idade. A obra, parrindo da idea do vivir no presente desa personaxe que está esquecida -perdida do seu pasado e do seu futuro, tamén- achéganos a unha realidade que por veces nos amosa paz e outras anguria; falicidade ou rabia. E xunto a ela imos do cómico ao escatolóxico pasando polo transcendente. Na butaca tamén é un alegato -poético- a favor da vida vivida no presente. Ao fin e ao cabo, quen non pensou algunha vez que o esquecemento nos faría máis felices?
INTRODUCCIÓN BIOGRÁFICA Y CRÍTICA 1. Alfonso X, poeta 2. El Cancionero profano: 2.1 Cantigas de amor / 2.2 Cantigas de amigo / 2.3 Cantigas de escarnio y maldecir 3. Cronología 4. Los manuscritos. El corpus alfonsí 5. La métrica NOTICIA BIBLIOGRÁFICA BIBLIOGRAFÍA SELECTA NOTA PREVIA CANTIGAS PROFANAS ANEXOS 1. Traducción de las cantigas 2. Notas complementarias GLOSARIO TABLA DE CORRESPONDENCIAS SIGLAS USADAS ÍNDICE DE RIMAS ÍNDICE DE CANTIGAS EL EDITOR
A cavall del sexe i de l'humor, i amb pinzellades de tendresa, Celdoni Fonoll ens presenta el seu nou divertimento poètico-eròtic, Obscenitats i tendreses, amb seixanta textos i una cançó. Després de Trempant t'empaito (1993) i Versos perversos (1995), Obscenitats i tendreses tanca la seva trilogia de versos eròtics.
