Álbumes ilustrados

UN MENSAJE EN CLAVE (TROSHINSKY, NICOLAI)

Un narrador dispuesto a enfrentarse a persecuciones e incendios, dispuesto a sumergirse en las profundidades del mar o a rebuscar en las estrellas, y todo porque tiene que llevar un mensaje en clave. ¿Logrará su objetivo? y, aún más importante, ¿entenderán su mensaje los destinatarios finales? Nicolai Troshinsky despliega en este libro un sinfín de códigos con aire retro con la (difícil) misión de llegar al corazón del que yace al otro lado. Todo aquello que aparece en el libro, sean textos o imágenes, nace (y crece) a partir de los símbolos y las letras disponibles en los primeros ordenadores, nada más. A partir de esta limitación autoimpuesta, el mensajero crea un libro con una estética muy marcada y un concepto que le permite ir introduciendo un exhaustivo catálogo de lenguajes, códigos y alfabetos, como el semáforo de banderas, el alfabeto morse o el alfabeto fonético de la OTAN. Un libro con el que jugar, experimentar y reflexionar. Un libro para disfrutar, que en su ejecución final se propone al lector como un objeto misterioso, un diskette, salido de un pasado que, aun siendo reciente, nos suena a épocas remotas, a un pasado que desapareció, envuelto en una nube de progreso.

MÁIS ALÁ DA FIESTRA (SENDAK, MAURICE)

“Máis alá da fiestra” é o terceiro título da triloxía de contos oníricos e e sobre os sentimentos da que forman parte “Onde viven os monstros” e “Na cociña de noite”. Publicouse en 1981, logo de que Maurice Sendak viaxara a Alemaña a propósito de ilustrar os contos dos irmáns Grimm. A pegada dos pintores románticos alemáns -en concreto Philipp Otto Runge- quedou marcada neste libro.

A ARAÑA E MAIS EU (ALONSO, FRAN)

Un día alegre, de súpeto, una araña gorda e fea... brincou desde o ceo para aterrar no meu corpo. A descarada, primeiro explorou unha deda do meu pé, avultada coma un kiwi. Logo, subiu aos meus nocellos, rugosos como a pel dunha mandarina. Un álbum de gran beleza artística e literaria, ideal para todos os públicos, dende os primeiros lectores ata os adultos, pola delicadeza coa que as palabras percorren a xeografía do corpo humano na figura dunha nena, comparando cada parte cunha froita, a través da súa forma, tamaño e textura

PAM A PAM (LIONNI, LEO)

Pam a pam, un clàssic de Leo Lionni de 1960, va ser el seu primer llibre de faules, protagonitzat per una astuta eruga que se les enginya per no ser devorada per diversos ocells. Les seves peripècies comencen amb l'encontre amb un pit-roig que sucumbeix davant la seva curiositat per saber quants pams mesura la seva cua. Així és com aquest ocurrent insecte anirà mesurant el coll del flamenc, el bec del tucà, les potes de l'agró fins que una vegada més, en risc de ser engolit, la petita apamadora tornarà a treure partit de la seva intel·ligència i la seva imaginació per sortir airós d'una manera que sorprendrà els lectors.

PIZTIA ARRARO BAT (DAPORTA PADÍN, MON)

“Amaierarik gabeko ipuinen” formularen bidetik datorkigun formatu txikiko liburua. Kontatzeko ipuin honetan funtsezkoak dira errima eta erritmoa, kontakizun osoan zehar errepikatzen diren egitura erritmokoetan oinarrituta. Alderdi literario zein artistikotik darion xalotasunarekin batera, liburu honek irakurle txikiekin ematen duen “jokoa” ere azpimarratu behar da, irakurtzearen funtzio ludikoa ezin hobeto erakusten baitu. Izan ere, orrialdeetan aurrera amaierara iritsita, liburuari buelta eman eta...

PAPÁ OSO VOLVE Á CASA (HOLMELUND, ELSE)

A figura paterna centra os relatos agrupados en “Papá Oso volve á casa”, que se enmarcan nun contexto doméstico, da vida cotiá e de familiaridade con outros habitantes do bosque. Osiño fainos partícipes dos seus soños e arelas: parecerse ao seu pai e imaxinarse pescando no mar coma él, aínda que teña que conformarse cun tronco a modo de barco e cun peixe pequeno como única captura no río. A noticia do seu regreso ilusiona a Osiño coa idea de coñecer unha serea; e con el, outros animais van recibilo, malia que da serea non haxa máis rastro que a hipótesis dunhas burbullas na auga e o rumor do mar nunha bucina. Niso se entretiñan Osiño e os seus amigos cando ao protagonista deulle un ataque de impo que todos intentan axudarlle a superar aínda que, no intento, rompan a serenidade coa que Papá Oso le o seu xornal.

LOREREN IBIALDIA (HUTCHINS, PAT)

«Loreren ibilaldia» etengabe indarrean dagoen 1968ko klasiko bat da: marra soil eta tonu azidoko koloreen bidezko abangoardiako proposamen estetiko hau ikusizko eduki handiagatik nabarmentzen da. Testuan, berriz, kateatutako esaldi labur batzuk aurkituko ditugu, kontakizuna grafikoki osatzen duten irudi deskriptibo batzuekin batera. Hala, egitura zirkularreko irakurketamaila bi erakusten ditu: Lore oiloaren ibilaldi lasaia eta, hura konturatu gabe, atzetik dabilkion azeriaren umorezko eta oztopoz betetako jazarpena.

ISADORA DUNCAN. LA BAILARINA DEL MAR. (SANTOLAYA RUIZ-CLAVIJO, ANTONIA)

Biografía de Isadora Duncan para niñas y niños. El mar me llamaba cada tarde y yo prefería jugar con él antes que con cualquier otra cosa. Fue así como empecé a bailar, empujada por el viento que deshacía mi peinado y que inflaba mi vestido y descalza sobre un suelo blando de arena húmeda, un suelo interminable que a mí me parecía el mejor escenario. Adoraba bailar sin moños, con el pelo suelto, con vestidos de telas suaves que hacían ondas preciosas en sintonía con mis movimientos… Pero lo más curioso es que al público también le gustaba, ¡se entusiasmaba! En pocos años me convertí en un personaje de moda y recorrí medio mundo. Estaba convencida de que no se puede bailar con el cuerpo si no se baila con el alma. Y el tiempo me dio la razón. Hoy en día me consideran la “madre” de la danza moderna y las academias de baile basadas en mi método siguen abiertas por todo el mundo.